แฮร์ริสัน โจนส์ : ความทรงจำในสีแดง-ขาว
เช่นเดียวกับเด็กปั้นของซันเดอร์แลนด์หลายคน แฮร์ริสัน โจนส์ มีความฝันง่าย ๆ เพียงอย่างเดียวมาตั้งแต่เด็ก
“ความฝันของผมตั้งแต่เริ่มต้นในอะคาเดมี คือการได้ลงเล่นเป็นตัวจริงให้ซันเดอร์แลนด์”
“มันอาจไม่ใช่ความฝันที่ยิ่งใหญ่มากนัก เพราะผมกลัวว่าถ้าฝันไกลเกินไป มันอาจไม่เป็นจริง”
“ผมหมกมุ่นกับมันมาก และผมจะมีความสุขเสมอที่ได้ทำมันสำเร็จ”
เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2025 ความฝันนั้นกลายเป็นจริง
กองกลางรายนี้ได้รับโอกาสลงสนามเป็นตัวจริงให้ทีมชุดใหญ่ครั้งแรกจาก เรจิส เลอ บรีส์ ในศึกเอฟเอ คัพ รอบสาม ที่สเตเดียม ออฟ ไลท์ ก่อนจะมีชื่ออยู่ในทีมชุดแข่งขันตลอดเส้นทางอันน่าจดจำของซันเดอร์แลนด์ในศึกแชมเปียนชิพ เพลย์ออฟ ซึ่งกลายเป็นฤดูกาลที่เขาจะไม่มีวันลืม
“การได้ประเดิมตัวจริงในเอฟเอ คัพ เป็นสิ่งที่จะอยู่กับผมไปตลอดชีวิต”
“เมื่อทำสำเร็จแล้ว ผมก็ถามตัวเองต่อว่า ‘เป้าหมายต่อไปคืออะไร?’ และการได้ลงตัวจริงในเกมลีกครั้งแรกหลังจากนั้นก็เป็นช่วงเวลาที่พิเศษมาก”
“ผมได้ลงเล่นในแชมเปียนชิพมากขึ้น ซึ่งผมชอบมาก และการได้เป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ที่เวมบลีย์ก็เหลือเชื่อจริง ๆ”
ปัจจุบัน โจนส์ กำลังเริ่มต้นบทใหม่ในอาชีพ หลังย้ายไปร่วมทีมปีเตอร์โบโร่ ยูไนเต็ด แบบถาวร โดยเขาย้อนมอง 12 ปีที่ใช้ชีวิตอยู่ในอะคาเดมีของซันเดอร์แลนด์ด้วยความภาคภูมิใจ
“สโมสรแห่งนี้เป็นส่วนสำคัญในชีวิตของผม”
“ผมเติบโตที่นี่ และแทบทุกความทรงจำในวัยเด็กของผมก็เกี่ยวข้องกับอะคาเดมีแห่งนี้”
“มีทั้งช่วงเวลาที่ดีและแย่ แต่ช่วงเวลาดี ๆ มีมากกว่ามาก”
“บางครั้งทุกอย่างก็ต้องมีจุดสิ้นสุด แต่ผมมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยม และจะจดจำมันในฐานะความทรงจำที่สวยงามเสมอ”
โจนส์เป็นนักเตะที่คุ้นเคยกับทีมชุดใหญ่ และยังเป็นกำลังสำคัญของทีมยู-21 และยู-18 โดยเขาได้ลงเล่นร่วมกับ เจย์ดอน น้องชายของตัวเองในระดับอะคาเดมีนานกว่าสองฤดูกาล
“ตอนเด็ก ๆ ผมถูกดันขึ้นไปเล่นในรุ่นที่อายุมากกว่าค่อนข้างเร็ว ซึ่งช่วยพัฒนาผมได้มาก”
“ผมได้รับบทเรียนที่มีค่าจากโค้ชหลายคนตลอดเส้นทาง และการได้ลงเล่นร่วมกับเจย์ดอนก็เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยม”
“ซันเดอร์แลนด์เป็นอะคาเดมีที่ยอดเยี่ยม และผมคิดว่าที่นี่หล่อหลอมให้ผมเป็นคนที่ดีขึ้น และหวังว่าจะเป็นนักเตะที่ดีในอนาคตด้วย”
เกรแฮม เมอร์ตี้ คือคนที่มอบโอกาสประเดิมสนามในทีมยู-21 ให้กับโจนส์ รวมถึงให้โอกาสลงตัวจริงหลังจากพักยาวเพราะอาการบาดเจ็บ และยังมอบปลอกแขนกัปตันทีมให้เขาอีกด้วย
“ผมกลับมาหา ‘มูร์ตส์’ หลังจากห่างหายจากสนามไปหนึ่งปี”
“ผมไม่ได้เล่นฟุตบอลเลยตลอดทั้งฤดูกาล และนั่นคือช่วงเวลาที่ตกต่ำที่สุดช่วงหนึ่งของผมที่นี่”
“เขาสร้างผมขึ้นมาจากแทบไม่มีอะไร จนกลายเป็นผมในวันนี้”
หลังจากใช้เวลากว่าทศวรรษในสีเสื้อแดง-ขาว โจนส์อำลาเวียร์ไซด์พร้อมความทรงจำที่จะอยู่กับเขาไปตลอดชีวิต
“ผมหวังเสมอว่าสักวันหนึ่งจะได้กลับมา ไม่ว่าจะเป็นการกลับมาเล่นให้ซันเดอร์แลนด์อีกครั้ง หรือกลับมาในฐานะนักเตะของสโมสรอื่น”
“แน่นอนว่า ที่นี่จะเป็นบ้านของผมตลอดไป”