ร็อบ เมสัน นักประวัติศาสตร์ประจำสโมสร ซันเดอร์แลนด์ AFC เขียนไว้อาลัย…
ทุกคนที่สโมสรซันเดอร์แลนด์ AFC ต่างรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งเมื่อทราบข่าวการจากไปของ จอร์จ ฟอร์สเตอร์ เพียงแปดเดือนก่อนที่เขาจะมีอายุครบ 100 ปีเต็ม
ในประวัติศาสตร์อันยาวนานของสโมสรแห่งนี้มีตำนานมากมาย และในฐานะแฟนบอลผู้ภักดีอย่างสุดหัวใจ จอร์จก็คือหนึ่งในตำนานเหล่านั้น
จอร์จเริ่มเชียร์ทีมรักตั้งแต่ปี 1934 ตอนนั้นเขาจะนั่งรถออโต้คาร์จากเมืองซีแฮมมาซันเดอร์แลนด์ แล้วต่อรถรางไปยังสนาม Roker Park
แม้ในวัย 99 ปี เขาจะฟังเกมกลางคืนผ่านวิทยุแทนการไปชมที่สนาม แต่เขายังคงไปชมเกมเหย้าวันเสาร์นัดสุดท้ายกับคริสตัล พาเลซ และดีใจไม่แพ้ใครเมื่อซันเดอร์แลนด์คว้าชัย
แฟนบอลรักนักเตะที่ยอดเยี่ยม แต่นักเตะเองก็รักแฟนบอลเช่นกัน — และไม่มีแฟนคนใดใน “กองทัพแดงขาว” ที่ได้รับความรักจากนักเตะมากเท่าจอร์จอีกแล้ว
ในฐานะสมาชิกกิตติมศักดิ์ของสมาคมอดีตนักเตะ สโมสรจัดงานวันเกิดปีที่ 99 ของเขาเมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมาในห้อง Founders’ Bar โดยมีอดีตนักเตะมากมายมาร่วมฉลองกับครอบครัวและเพื่อน ๆ ของจอร์จ
หลังจากเข้าร่วมสมาคมผู้สนับสนุนสโมสรไม่นานหลังการก่อตั้งในปี 1965 จอร์จก็กลายเป็นกำลังสำคัญของสมาคม
เพียงหนึ่งปีต่อมา เขาได้รับตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายขาย และทุกทริปเยือนจะไม่สมบูรณ์หากจอร์จไม่ได้โน้มน้าวให้คุณซื้อผ้าพันคอหรือหมวกใหม่!
จนกระทั่งปลายปี 2021 เขาจึงตัดสินใจเกษียณจากตำแหน่งประธานสมาคม หลังจากรับใช้ยาวนานกว่า 55 ปี
รายได้จากสมาคมที่เขาดูแลถูกนำไปช่วยค่าเดินทางให้แฟนบอลตามไปเชียร์ทีมเยือน หรือบริจาคให้สโมสร เช่น
- ติดตั้งโทรศัพท์สายตรงครั้งแรกเชื่อมระหว่างอัฒจันทร์ผู้บริหารกับม้านั่งสำรองที่ Roker Park
- ฟื้นฟูภาพวาดน้ำมัน “ภาพการแข่งขันฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในโลก” ซึ่งปัจจุบันแขวนอยู่ในโถงของสนาม Stadium of Light
- และการจัดทำแผ่นป้ายสีน้ำเงิน (blue plaques) บอกตำแหน่งสนามเก่าของสโมสร
ปี 2013 จอร์จได้รับรางวัล Barclays Premier League Unsung Hero
ก่อนหน้านั้นเขายังได้เป็นหน้าพรีเซนต์ของแคมเปญขายบัตรสมาชิกฤดูกาล 2012-13 และได้รับบัตรสมาชิกฟรี
เขายังเคยคว้ารางวัล EFL Supporter of the Year อีกด้วย
ช่วงต้นทศวรรษ 1950 จอร์จเคยอาศัยอยู่ที่ปีเตอร์โบโรห์ ที่นั่นเขาได้รู้จักกับ บ็อบบี้ เกอร์นีย์ ดาวซัลโวสูงสุดตลอดกาลของซันเดอร์แลนด์ ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้จัดการทีมปีเตอร์โบโรห์ (“Posh”)
เขาชื่นชมเกอร์นีย์ รวมถึงวีรบุรุษคนอื่น ๆ อย่าง ชาร์ลี เฮอร์ลีย์ และ เควิน บอลล์
ภายหลังเมื่อย้ายไปอยู่ที่เบิร์นลีย์ช่วงปี 1957–1963 ในยุคทองของสโมสรที่คว้าแชมป์ลีกและเข้าชิงเอฟเอคัพ
เขาได้ชมฝีเท้าของ จิมมี่ อดัมสัน ผู้ซึ่งต่อมากลายเป็นผู้จัดการทีมซันเดอร์แลนด์ในปี 1976
อดัมสันเคยพบจอร์จทำงานดึกในออฟฟิศสมาคมใต้สโมสร Black Cat ที่ Roker Park
เขาคิดว่าจอร์จเป็นพนักงานของสโมสรและชมที่ทำงานหนัก จอร์จจึงต้องอธิบายว่า เขาเพิ่งเลิกงานประจำมา และงานที่ทำอยู่นั้นเป็นงานอาสาสมัครทั้งหมด
ตลอดหลายปี จอร์จได้พบกับผู้จัดการทีมซันเดอร์แลนด์หลายคน และมักได้รับเชิญให้ไปนั่งดื่มชา พูดคุยด้วยเสมอ
เขามักย้ำว่า “ทีมที่ดีต้องมีนักเตะสูงใหญ่ หกฟุตขึ้นไป และใจสู้!”
ไม่มีใครดีใจไปกว่าจอร์จเมื่อเห็นซันเดอร์แลนด์ทำผลงานยอดเยี่ยมในฤดูกาลนี้
จอร์จคือ “แดงขาวเต็มหัวใจ” แฟนบอลผู้ภักดีมานานเกือบศตวรรษ
เขาคือ “แฟนบอลแห่งศตวรรษ”
เช่นเดียวกับที่วีรบุรุษของเขา ชาร์ลี เฮอร์ลีย์ คือ “นักเตะแห่งศตวรรษ”
หลับให้สบายนะ จอร์จ คุณจะเป็นที่รักและไม่มีวันถูกลืม.